Nowości w zatrudnieniu pracowników tymczasowych

18.04.2017

Nowości w zatrudnieniu
pracowników tymczasowych

7 kwietnia 2017 r. na Sejm
uchwalił ustawę o zmianie ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych oraz
niektórych innych ustaw.

Nowela przewiduje m.in.:

– doprecyzowanie ograniczeń w
zatrudnieniu pracownika tymczasowego na miejsce pracy zajmowane wcześniej przez
„zwykłego” pracownika; zakaz powierzania pracownikowi tymczasowemu tego samego
rodzaju pracy, jaką wykonywał pracownik pracodawcy użytkownika wcześniej
zwolniony z pracy z przyczyn nieleżących po jego stronie. Dotychczasowy zakaz
zatrudnienia w takiej sytuacji na „stanowisko pracy” zmieniono na określenie
„rodzaj pracy”. Wg ustawodawcy taka zmiana powinna także ułatwić inspektorom
Państwowej Inspekcji Pracy prowadzenie działań kontrolnych w zakresie
naruszania zakazów powierzania pracy tymczasowej. Ocenie inspektora Państwowej
Inspekcji Pracy będzie zatem podlegać rodzaj pracy, która ma być powierzona
pracownikowi tymczasowemu, nie zaś stanowisko pracy zajmowane przez wcześniej
zwolnionego pracownika. Dodatkowym obowiązkiem pracodawcy zamierzającego
zatrudnić pracownika tymczasowego jest obowiązek złożenia agencji pracy
tymczasowej oświadczenia o braku przeszkód w zatrudnieniu przy danego rodzaju
pracy pracownika tymczasowego,

– uchylenie przepisu, który
obecnie wyłącza stosowanie do pracownic tymczasowych art. 177 § 3 Kodeksu pracy;
Regulacja zawarta w art. 5 ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych,
zgodnie z którą w zakresie nieuregulowanym odmiennie przepisami tej ustawy i
przepisami odrębnymi, do agencji pracy tymczasowej, pracownika tymczasowego i
pracodawcy użytkownika stosuje się przepisy prawa pracy dotyczące odpowiednio
pracodawcy i pracownika, umożliwiać będzie m.in. stosowanie do pracownic w
ciąży, których umowa przedłużałaby się do dnia porodu, art. 179 Kodeksu pracy.

– jednoznaczne określenie limitów
zatrudnienia w charakterze pracownika tymczasowego – 18 miesięcy w okresie
obejmującym kolejne 36 miesięcy. Zarówno agencja może skierować pracownika
tymczasowego do wykonywania pracy tymczasowej u danego pracodawcy przez okres
nieprzekraczający łącznie 18 miesięcy w okresie obejmującym kolejne 36 miesięcy,
jak też pracodawca będzie mógł korzystać z pracy tego samego pracownika
tymczasowego przez okres nieprzekraczający łącznie 18 miesięcy w okresie
obejmującym 36 kolejnych miesięcy. Ustawodawca w ten sposób ogranicza sytuacje
wykorzystania tego samego pracownika tymczasowego ponad ustawowy limit poprzez
kierowanie go do pracy przez kilka różnych agencji pracy tymczasowej. Limity
wykonywania pracy tymczasowej nie będą miały zastosowania w przypadku
przedłużenia umowy o pracę zawartej w celu wykonywania pracy tymczasowej – do
dnia porodu, jeżeli miałaby się ona rozwiązać po upływie 3 miesiąca ciąży.

– uchylenie przepisu
ograniczające właściwość sądu w sprawach dotyczących pracownika tymczasowego.
Oznacza to, że pracownik tymczasowy będzie mieć takie samo prawo wyboru
wskazania sądu właściwego miejscowo do rozpatrzenia jego sprawy, jak pracownik
własny agencji pracy tymczasowej.