Moda na Polski 2012

20.02.2012

21 dzień lutego został ustanowiony przez UNESCO Międzynarodowym Dniem Języka Ojczystego. W roku 2009 Rada Języka Polskiego przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk we współpracy z Biblioteką Śląską zorganizowała w Sali Sejmu Śląskiego uroczystą inaugurację ogólnopolskiego projektu pod nazwą „Moda na polski”. W tym samym roku IV Liceum Ogólnokształcące w Zespole Szkół Ogólnokształcących Nr 12 w Zabrzu oraz Miejski Ośrodek Kultury Guido zorganizowali miejską edycję tego ogólnopolskiego przedsięwzięcia.

Myślą przewodnią tamtych uroczystości uczyniono przekonanie o ścisłym i nierozerwalnym związku gwary śląskiej i języka polskiego. Podkreślano również wielowymiarowość języka w jego postaci regionalnej i narodowej. Głównym motywem drugiej edycji „Mody na polski” był wyraz „most”. Ten, który spaja – a nie dzieli. Spotkanie zabrzańskich licealistów i zaproszonych gości służyło refleksji nad budowaniem więzi, „mostów” – tych językowych, architektonicznych
i międzypokoleniowych.
Organizatorzy starają się, aby zabrzańska „Moda na polski” była prezentacją dokonań, szukaniem związków pomiędzy pięknem języka, kultury a naszym codziennym życiem. Więzi te odczuwamy szczególnie tutaj, w Zabrzu, na Górnym Śląsku, w krainie bogatej kulturowo, szukającej swojej tożsamości i odnajdującej tę tożsamość.
W tym roku „Moda na polski” będzie poświęcona rozważaniom problemu słowa jako narzędzia. Słowo jest narzędziem opisywania rzeczywistości, badania świata, a także poznawania i tworzenia nowych przestrzeni. Może być to narzędzie bardzo precyzyjne i czułe, a tym samym wrażliwe na szkody i uszkodzenia. Może być też czymś topornym, nie dającym wielkich możliwości użytkownikowi. Fachowiec, rzemieślnik ma swój warsztat pracy – narzędzia. Żyjemy w świecie postindustrialnym. Rzeczywistość przemysłowa wytwarzała wiele narzędzi. Ich użytkownicy byli wykwalifikowaną, szkoloną siłą roboczą. Dzisiaj chcemy spojrzeć z różnych stron
na funkcjonowanie słowa jako narzędzia, którego trzeba używać odpowiedzialnie i ostrożnie.
Bo tylko wtedy mamy szansę tworzyć, a nie burzyć.

Więcej informacji w załącznikach poniżej.